Βαρδούσια Όρη - ΑΣΤΟ

Μετά απο παρότρυνση του φίλου μου Χρήστου αποφάσισα να συμμετάσχω στην 3μέρη εξόρμηση του ΑΣΤΟ στα Βαρδούσια Όρη από 4 ως και 6 Νοεμβρίου 2016.

Το σημείο συνάντησης ήταν η πλατεία μπροστά απο το στάδιο της Παναχαϊκής στη Αγυιά Πάτρας. Ξεκινήσαμε στις 3 και μισή το μεσημέρι. Η διαδρομή μας ήταν Πάτρα - Ρίο - Ναύπακτος - Μαραθιάς - Άγιος Σπυρίδωνας - Άγιος Νικόλαος - Ερατεινή - Μαλανδρίνο - Παλαιόκαστρο - Λιδωρίκι - Λευκαδίτι - Συκέα - Κάτω Μουσουνίτσα - Αθανάσιος Διάκος (Άνω Μουσουνίτσα). 

Μαλανδρίνο: Ενδιαφέρουσες είναι οι φυλακές υψίστης ασφαλείας που βρισκονται στη περιοχή. Φαίνονται από το δρόμο και μοιάζουν με τις φυλακές στις αμερικάνικες ταινίες.

Λιδωρίκι: Μοιάζει και είναι μια μικρή κωμόπολη και είναι το κέντρο της ευρύτερης περιοχής με αστυνομικό τμήμα, σχολεία όλων των βαθμίδων, κέντρο υγείας και καφε. Δε σταματήσαμε. Η άλλη πλευρά των Βαρδουσίων (Κροκύλιο, Πενταγιοί και Αρτοτίνα) ίσως να έρχονται στο Λιδωρίκι για τα απαραίτητα.

Συκέα: Η θέα της Γκιώνας σε αυτό το σημείο είναι εντυπωσιακή. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν τη θέα αυτή. Το βουνό είναι κατακόρυφο σε εκείνο το σημείο για περίπου 1 χιλιόμετρο. Υπάρχει κάποια διαδρομή που μπορείς να ανέβεις τη Γκιώνα απο αυτή την πλευρά...

Άποψη της Γκίωνας από τη Συκέα... δεν βλέπεις ταβάνι..
Τα υπόλοιπα χωριά τα περάσαμε νύχτα. Μετά τον Αθανάσιο Διάκο στρίψαμε για τα καταφύγια που είναι δύο: του ορειβατικού συλλόγου Άμφισσας και του πεζοπορικού ομίλου Αθηνών. Αφήσαμε τα αυτοκίνητα στον προφήτη Ηλία (υπάρχει ενα εικονοστάσι και πηγή). Μετά απο 1,5 με 2 ώρες φτάσαμε με νυχτερινή πορεία στο καταφύγιο το ΟΣΑ γύρω στις 7 και 20 το απόγευμα. Στο σημειωματάριο μου έγραψα 9 και 20 αλλά μου φαίνεται λίγο αργά να φτάσαμε εκείνη την ώρα. Ο καταφυγιάρχης ετοίμαζε φαγητό, το τζάκι ήταν σβηστό και τα σκαμπώ πάνω στα τραπέζια. Ο φωτισμός ήταν λιγοστός. Το υπνοδωμάτιο είναι στο πάνω όροφο και θερμαίνεται απο σόμπα πετρελαίου, η τραπεζαρία με την κουζίνα στον υπερυψωμένο ισόγειο και οι τουαλέτες στο ημιπόγειο. Στη είσοδο υπάρχει προθάλαμος για να βγάζεις και να αποθηκεύεις τον εξοπλισμό (μπότες, μπατον κτλ), πάγκοι και ράφια με πλαστικές παντόφλες. Η ηλεκτρική θερμάστρα δεν λειτούργησε για εμάς.

Φάγαμε μια μακαρονάδα με κιμά με τυρί, σαλάτα λάχανο- καρότο, πατατοσαλάτα, ψωμί και κρασί. Το φαγητό ήταν πολύ καλό. Κοιμήθηκα στις 11 το βράδυ. Μέτα από ένα ανήσυχο ύπνο. ξύπνησα στις 8 το πρωί και έφαγα ξηρούς καρπούς και αποξηραμένα φρούτα για πρωινό.

Το βουνό της Χωμίριανης
Αρχικά το πλάνο ήταν να ανέβουμε το βουνό της Χωμίριανης στα 2293 μέτρα, δίπλα απο το καταφύγιο αλλά τελικά ανεβήκαμε τις κορυφές "Σούφλες". Εγώ ανέβηκα μόνο την πρώτη κορυφή που λέγται "Σκουφιά" γύρω στα 2200 μέτρα. Δεν υπήρχε μονοπάτι και βρήκα τη διαδρομή βαρετή. Η δε κατάβαση ήταν εκνευριστική με τόση πέτρα. Ο καιρός ήταν σύμμαχος μας με ήλιο και αρκετή ζέστη.

Η κορυφογραμμή των Βαρδουσίων από τη κορυφή "Σκουφιά"
Επιστρέψαμε στις 3 παρά 20 . Ξεκουραστήκαμε αρκετά. Στις 5 το απόγευμα φάγαμε λουκάνικα και παίξαμε ένα ομαδικό παιχνίδι με ερωτήσεις. Το βραδυνό ήταν πλουσιότατο με εξαιρετική σούπα (με μπόλικο πιπέρι), σαλάτα λάχανο-καρότο, μπρόκολο, ψωμί, δεύτερο πιάτο μπριζόλα με πατάτες στο φούρνο και επιδόρπιο μήλο... Τι άλλο να φάει κανείς σε ένα καταφύγιο! Αμέσως μετά το φαγητό πήγα για ύπνο. Η υπόλοιπη ομάδα πήγε για ύπνο στις 11 το βράδυ. Το βράδυ σήκωσε πολύ αέρα και χτυπούσε ενα παραθυρόφυλλο που κάνενας μας δεν έκλεισε. Το δίλημμα μου το πρωί, που ξύπνησα, ήταν τι να φορέσω. Τελικά έκανα τη σωστή επιλογή:
  • Ισοθερμικό μακρυμάνικο
  • Ισοθερμικό κοντομάνικο από πάνω
  • Αδιάβροχο μπουφαν
  • Φόρμα
  • Ορειβατικές κάλτσες
  • Γάντια και μια ταινία για τα αυτιά
Ξεκινήσαμε να κατακτήσουμε την κορυφή του Κόρακα στις 10 παρά 20. Από τα 18 άτομα μόνο τα 8 αποφάσισαν να ανέβουν πάνω. Ο αέρας στη ανάβαση έκοψε. Ανεβήκαμε το λούκι "Πόρτες" που ήταν σημαδεμένο και τεχνικά πιο εύκολο απο την πορεία της προηγούμενης μέρας. Όταν σκαρφαλώσαμε ως πάνω αντικρύσαμε το οροπέδιο "Μέγας Κάμπος".  Μετά από μια ήπια ανηφόρα ανεβήκαμε την έξαρση της κορυφής. Το ύψος της είναι 2495 μέτρα.

Στη κορυφή με εμφανή τα σημάδια των συνθηκών
Ο αέρας εκεί ήταν ισχυρός και κάποια σημεία είναι εκτεθειμένα και μπορώ να πω πως φοβήθηκα λίγο. Στη κορυφή έγινα ένα με το βραχώδες πάτωμα και τράβηξα 2-3 φωτογραφίες. Τα σύννεφα ήταν πολλά και δεν μπορούσα να δω καθαρά τριγύρω. Καθήσαμε εκεί 5 λεπτά και ακολουθήσαμε την ίδια διαδρομή για πίσω.

Πάνω από τα σύννεφα... στη κορυφή του Κόρακα
Δείτε την κόκκινη γραμμή απο το πρώτο καταφύγιο στη κορυφή του Κόρακα. 
Φορτωθήκαμε τα πράγματα μας στο καταφύγιο και ακολουθώντας το χωματόδρομο φτάσαμε στα αυτοκίνητο του Γιάννη του αρχηγού μας. Τα υπόλοιπα αυτοκίνητα ήταν στο Αθανάσιο Διάκο. Τρεις απο εμάς φτάσαμε στο χωριο στη καρότσα του διπλοκάμπινου. Καλή φάση!

Η επιστροφή μας στην Πάτρα ήταν καλή και ασφαλής!




0