Μαιζώνος και Κορίνθου

Δεν μπορώ να μαντέψω πόσες φορές έχω περπατήσει αυτούς τους δρόμους... Από τις μικρές ηλικίες που μπαίναμε στο κέντρο της Πάτρας για ψώνια πάντα κρατώντας το χέρι της μαμάς, τις φορές που πρωτοξεκίνησα να πηγαίνω μόνος ως τα Αγγλικά Σαββανή αρχικά στην Κολοκοτρώνη και μετά στην πλατεία Όλγας, μετά από ξενύχτια με τα πάντα να γυρίζουν, τρέχοντας για να προλάβω, με βροχή κάτω από τις στοές της Κορίνθου, με πυρετό, με χιλια δυο στο κεφάλι, πόνους, χαρές και θλίψη.

Η Μαιζώνος ξεκινά από την πλατεία Αγίας Σοφίας, γνωστή συνοικία που διαμένουν πολλοί φοιτητές. Σε εκείνο το κομμάτι ονομάζεται Κωνσταντινουπόλεως και αλλάζει όνομα αργότερα αλλά για μένα είναι η Μαιζώνος. Στη διαδρομή περνάς από τα κτίρια του πρώην Αρσακείου, το Στρούμπειο, την πλατεία (Βασιλίσσης) Όλγας, την καθολική εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, την ορθόδοξη μητρόπολη της Ευαγγελίστριας, την πλατεία (Βασιλέως) Γεωργίου, τον πεζόδρομο Τριών Ναυάρχων για να καταλήξουμε στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα λίγο πριν το τέλος του δρόμου. Πλήθος νεοκλασικών κτισμάτων αλλά και κακόγουστων πολυκατοικιών του 60 και 70 θα συναντήσει κανείς στο δρόμο του. Για μένα η διαδρομή είναι δεδομένη και δε μπορώ να φανταστώ πως φαίνεται σε κάποιον που περπατά για πρώτη φορά το δρόμο.

Η Κορίνθου ειναι πιο πλατύς δρόμος και δεν έχει την ομορφιά της Μαιζώνος. Μουντός δρόμος. Τους καλοκαιρινούς μήνες που αδειάζει η πόλη είναι αρκετά φοβιστικά και πνιγηρά αλλά είναι η πιο σύντομη διαδρομή για το κέντρο απο το σπίτι μου. Έχει βέβαια και το παράρτημα, την μόνιμη κατάληψη που δε θυμάμαι και γω πόσα χρόνια είναι εκεί (πριν ένα μήνα έπαψε να υπάρχει μετά απο επέμβαση της αστυνομίας).

Παρόλο που μετακινούμαι όλο και περισσότερο με τη μηχανή εξακολουθώ να βαδίζω αν πρόκειται να πεταχτώ μόνο ως το κέντρο. Αυτό που δεν αλλάζει όλα αυτά τα χρόνια είναι τα νιάτα, οι φοιτητές της πόλης που κατεβαίνουν στο κέντρο. Σήμερα είδα πάρα πολλούς καθώς έχουν επιστρέψει πλέον για τη εξεταστική περίοδο. Αυτούς θα δεις το βράδυ, σε μεγάλες παρέες οι πρωτοετείς, νεαρά ζευγάρια, μαλλιάδες με στενό μαύρο τζιν, κοπέλες μεταμεσονύχτιες ώρες με ψιλοτάκουνα να κατευθύνονται για μπαρ της Αγιου Νικολάου. Ζωή μπορείς να διακρίνεις και στις άχαρες πολυκατοικίες του κέντρου, ανήλιγια διαμερίσματα που νοικιάζονται και αυτά από φοιτητές. Χάρτινα φωτιστικά, κόκκινες κουρτίνες, σφουγγαρίστρες και κουβάδες, παρέες που παίζουν τάβλι, πολλές (μα πάρα πολλές) μοναχικές φιγούρες που διαβάζουν, μαγειρεύουν, ονειρεύονται... Πόσα δράματα παίζονται μέσα σε αυτά τα διαμερίσματα...

Μαιζώνος και Κορίνθου, οι φλέβες της πάντα νεανικής Πάτρας!


0