Ταξίδι αστραπή στη Κεφαλλονιά

Αυτό το τριήμερο λαμβάνει χώρα το φεστιβαλ Σάριστρα στα Παλιά Βλαχάτα Σάμης Κεφαλλονιάς. Με την ευκαιρία αυτή πετάχτηκα από την Πάτρα στη Σάμη για την πρώτη μέρα του φεστιβαλ. Επιβίβαση λοιπόν στο πλοίο της γραμμής στις 12 περίπου το μεσημέρι.


Η Πάτρα πάντα φαίνεται ομορφότερη από το κατάστρωμα του πλοίου. Τα κτίρια κατά μήκος της Οθωνος-Αμαλίας και οι κάθετοι δρόμοι που είναι εμφανείς σε όλο τους το μήκος δείχνουν τη δύναμη της αστικής τάξης του 19ου και αρχών 20ου αιώνα που έχει πλέον σβήσει παντοτινά. Χαρακτηριστικά είναι τα σπίτια των πλούσιων εμπόρων εκείνης της εποχής που κατοικούσαν στο κέντρο της πόλης και όχι στα προάστια της πόλης που είναι η τάση της σύγχρονής εποχής. 

Το ταξίδι με το πλοίο ήταν πολύ άνετο. Το πλοίο με όνομα Διονύσιος Σολωμός ανήκει στη Zante Ferries και εκτελούσε στο παρελθόν το δρομολόγιο Κυλλήνη-Ζάκυνθος (Ο Στρίντζης που πήγε?). Έφυγε στην ώρα του και την έβγαλα σε ένα από τα σαλόνια του πλοίου και όχι έξω στο κατάστρωμα. Μετά από τρεις ώρες άνετου ταξιδιού φτάσαμε στο κόλπο της Σάμης.


Ο κόλπος είναι ιδανικός για κολύμπι... ένας άγωνας τριάθλου επίσης είναι μια καλή ιδέα αν και χρειάζεται οργάνωση, χρήματα και το σημαντικότερο όλων μεράκι για τον αθλητισμό. Ένας αγώνας open water ακρη σε άκρη μέσα στο κόλπο νομίζω είναι εφικτός. Οι οραματιστές διοργανωτές θα έτριβαν τα μάτια τους πόσα άτομα θα προσέλκυε ένας τέτοιος αγώνας... 

Μετά από την στάση για φαί και μπάνιο ανεβήκαμε στο Παλιά Βλαχάτα ένα χωριό που έπειτα από το σεισμό του 1953 εγκαταλείφθηκε. Μου θυμίζει το δικό μου ερειπωμένο χωριο, το Μωρόσκλαβο Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας (άμα δε παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει) που εγκαταλείφθηκε από έλλειψη νερού. Στα χαλάσματα παιδιά από τη Σάμη και τον Καραβόμυλο είχαν την ιδέα να ξεκινήσουν το φεστιβαλ αυτό για να δώσουν ζωή στον παλιό χωριό και να δημιουργήσουν κάτι που ξεχωρίζει ανάμεσα στα μυριάδες πολιτιστικά δρώμενα που γίνονται κάθε καλοκαίρι σε όλη την Ελλάδα.

Σχεδόν όλη τη βραδιά της πρώτης μέρας την έβγαλα στο παραβαν με τα κοσμήματα της Μυρτώς, με το φίλο Χρήστο, στην έκθεση με τους πίνακες του Δημήτρη και παιζοντας με τον δίχρονο Γιώργο τον γιο της Λέτας και του Πέτρου. Να ένα από τα έργα της έκθεσης του Δημήτρη:





Από μουσική... τι να σας πω. Ήμουν ελαφρά νυσταγμένος και δεν κατάλαβα και πολλά. Ήταν μια καλή ευκαιρία να μιλήσω με άτομα που συναναστρέφομαι λίγο οπότε προτίμησα να μην κατέβω στην σκηνή. Οι Tango with Lions ήταν πιο ενδιαφέροντα από τα ακούσματα της βραδιάς. Η εικόνα που είδα περισσότερο καθισμένος σε πτυσσόμενο κάθισμα αριστερά του παραβαν:


Γύρω στις δυο και μιση τα ξημερώματα κατεβήκαμε με ένα παλικάρι από τη Σάμη προς το ενοικιαζόμενο δωμάτιο που μας ετοίμασε η Σοφία (ευχαριστούμε Σοφία!). Συγνώμη αλλά δεν έιχαμε το τακτ να ρωτήσουμε το όνομα του. Φτιάχνει κοσμήματα από χαλκο και κάτι άλλο αλλά δεν θυμάμαι τι...

Σήμερα καφές, μπάνιο δεξιά από το λιμάνι στην ανηφόρα προς την παραλία της Αντισάμου (πραγματικά αυτή την Αντίσαμο ποτέ δεν την συμπάθησα...). Έκανα κανα 500αρι μέτρα κολύμπι μέχρι το λιμάνι και πίσω. Παντού για μπάνιο καλά μου φαίνεται στη Σάμη. Ίσως μπροστά απο το καμπινγκ να είναι λίγο καλύτερα γιατί μπαίνεις στη θάλασσα πιο εύκολα.

Η επιστροφή στην Πάτρα λίγο κοπιώδης γιατί άργησε το πλοίο να φτάσει στο λιμάνι της Σάμης αλλά το ταξίδι ήταν ευχάριστο. Φτάνοντας μας καλωσόρισε το λιμάνι με την γνωστή δυσωδία του και αρκετή ζέστη. 



Οι επιβάτες για Κεφαλλονιά ήταν πολλαπλάσιοι αυτών που κατέβηκαν Πάτρα. Λογικό δεδομένου πως η επόμενη βδομάδα είναι η καρδιά του καλοκαιριού. Η πόλη έμοιαζε άδεια αλλά η διαδρομή προς το σπίτι ήταν ευχάριστη και ευτυχώς σύντομη.

Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι και καλό βράδυ! 
0